Tacy sami, czy inni? - 2010-05-03 14:57:56

Tacy sami, czy inni?  

5 maja to Dzień Godności Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną. Wciąż mało o niej wiemy, a niewiedza czasami pokutuje w niewłaściwym zachowaniu wobec osób, które cierpią.  

Kasia z Markiem bardzo chcieli mieć dziecko. Ona ma 27 lat, on z kolei 33. Są małżeństwem od 5 lat. Wiek, praca, dom – mieli już pełne poczucie bezpieczeństwa. Postanowili spróbować. O potomka nie musieli długo zabiegać. Wkrótce Kasia dowiedziała się, że jest w ciąży. Okazało się, że będą mieli synka.  

9 miesięcy nosiła Jasia  pod sercem. Regularnie uczęszczała do lekarza, poddawała się wszystkim badaniom. Jej prababcia, babcia, a potem mama powtarzały, że ostrożności nigdy nie za wiele. Ona też tak sądziła. W duchu modliła się do Boga o to, aby jej dziecko urodziło się całe i zdrowie. Tak też się stało. Chociaż poród trwał kilka dobrych godzin, szybko zapomniała o bólu, jak tylko ujrzała małego, ubrudzonego płynami fizjologicznymi brzdąca na swojej piersi. Od tego dnia Kasia z Markiem byli pewni, że chcą już żyć przede wszystkim dla swojej pociechy.  

Kamilek dojrzewał – jeden miesiąc, drugi, trzeci, potem następny, kolejny… Czas się zaczął niewyobrażalnie dłużyć. Coś było nie tak, ich dziecko źle się rozwijało. Było jakieś nieobecne. Tułali się od jednego lekarza, do drugiego. W końcu trafili do specjalisty, który stwierdził, że ich maluch cierpi na autyzm dziecięcy. Definicje choroby Kasia recytuje z pamięci „jest to choroba neurologiczna, wśród typowych cech są problemy z komunikacją  uczuć i związkami społecznymi. Występują również kłopoty z integracją wrażeń zmysłowych. W typowych przypadkach pojawia się w pierwszych trzech latach życia. Ocenia się, że występuje u około 2 do 6 na 1000 osób, przy czym jest cztery razy częstszy u mężczyzn niż u kobiet”.  

Młoda mama z początku pytała siebie dlaczego jej syn znalazł się akurat w tej naznaczonej chorobą szóstce. Z czasem zaczęła patrzeć na Kamilka jak na zupełnie normalne dziecko. Pogodziła się z losem, ale nigdy nie pogodziła się z zachowaniem ludzi, których spotyka jej syn. Nie rozumieją, nie chcą zrozumieć, traktują chłopczyka jak kogoś gorszej kategorii. A przecież to nie jest efekt wyboru…  

Niepełnosprawność Intelektualna, to nie tylko autyzm, jest wiele chorób, które w konsekwencji zaburzają prawidłowy rozwój mózgu dziecka. Nie oznacza to wcale, że dzieciom i dorosłym naznaczonym piętnem tego rodzaju ułomności nie należy się szacunek. Oni są takimi samymi ludźmi, jak my. Może czasami słabiej odczuwają, wolniej reagują, ale z pewnością czują. A nam nikt nie dał prawa do tego, aby uważać się za lepszych.  

AG