W maju zakończyły się półtoraroczne badania ankietowe przeprowadzone wśród osób niepełnosprawnych w Polsce. 1200 ankieterów przepytało ponad 100 tysięcy osób z różnymi niepełno sprawnościami. Niestety wyniki potwierdzają tylko to, co naocznie i intuicyjnie każdy wie – nie jest dobrze. W Polsce żyje się trudno, trudno o pracę i kontakty społeczne. Nawet w stolicy tylko 24% osób niepełnosprawnych jest aktywnych zawodowo (w mniejszych miastach i wsiach ten odsetek jest jeszcze mniejszy). Blisko 50% ankietowanych utrzymuje się tylko z emerytury, 47% nigdy nie korzystało ani z komputera ani z Internetu. Szerzej z badaniami i ich wynikami można się zapoznać na stronach aktywizacja2.swps.pl a także webir.swps.edu.pl, jednak już teraz uczeni wysnuli pierwsze plany w jaki sposób zwalczać wykluczenie społeczne osób niepełnosprawnych. Przede wszystkim trzeba działać jak najszybciej, już w okresie dzieciństwa czy dorastania przygotowywać młodych ludzi do podjęcia w przyszłości aktywnego życia, także poprzez pracę psychologiczną nad wewnętrznymi barierami. Ciekawym pomysłem jest również postulat tworzenia wspólnych programów i działań dla wszystkich ludzi, nie tylko wyjątkowych dla osób niepełnosprawnych, gdyż jak najczęściej powinni razem działać ze sprawnymi. Niewątpliwie przyniesie to korzyści obu zaangażowanym stronom.