Jak się okazuje otrzymanie karty parkingowej upoważniającej osobę niepełnosprawną do zajmowania miejsc na tzw. „kopertach” nie rozwiązuje wszystkich problemów z parkowaniem… Czasem jest to powód do irytacji, gdy szukając miejsca, okazuje się ono zajęte przez osoby nieuprawnione…

Karta parkingowa – po jej otrzymaniu każdy z niepełnosprawnych ma poczucie pewnej ulgi, bo dokument ten daje większy komfort podczas poruszania się samochodem. To w teorii. Niestety teoria swoje, praktyka i szara rzeczywistość – swoje. Sama stając się posiadaczką karty poczułam się nieco bardziej „uprawniona” i miałam nadzieję,
że problem szukania wolnego miejsca na zatłoczonych parkingach przed urzędami, placówkami oświatowymi
i szpitalami będzie stanowić nieco mniejszy problem niż dotychczas. Nic bardziej mylnego!

Jak się okazało tzw. koperty są łakomym kąskiem dla niejednego posiadacza prawa jazdy, który chętnie swoim autem zastawi przejście dla pieszych, zaparkuje w miejscu niedozwolonym… wiec cóż za problem zrobić sobie postój na kopercie? Tego typu miejsca są przecież w pobliżu wejścia czy to sklepu, czy szpitala, bądź też innej instytucji. Są szersze, łatwo tu wjechać i manewrować – i co ważne: są zwykle wolne.

Skoro więc nadarza się taka okazja… wielu z kierowców nie zastanawia się długo.
Tak, nie zastanawia się, bowiem sądzę, że gdyby któryś to zrobił, parkowanie w tego typu miejscach nie przychodziłoby już tak beztrosko.
Także moja irytacja pewnego dnia znalazła ujście przed centrum handlowym, gdzie pewien kierowca luksusowego auta urządził sobie postój właśnie w miejscu przeznaczonym dla ON.
Brak ze szybą karty parkingowej tylko utwierdził mnie w przekonaniu, że powinnam zareagować…
Co usłyszałam? „OK., OK, w razie gdyby zjawiła się policja – zapłacę, nie ma sprawy”.
A przecież nie o mandat tutaj chodzi, nie o wykłócanie się i wzywanie policji.
By wyeliminować takie podejście do tego tematu, Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji, wspierane przez Ministra Transportu, Miasto Stołeczne Warszawę, rozpoczęło w 2004 roku kampanię parkingową pod hasłem: „Czy naprawdę chciałbyś być na naszym miejscu?”.

Pytanie to ma uczulać społeczeństwo i pozwolić zauważyć tym „mniej spostrzegawczym”, w jakim dokładnie miejscu zdecydowali się pozostawić swoje auto.

Tego typu środki są widać konieczne i zasadne jest pytanie w spotach ukazujących się w blokach reklamowych oraz na ulotkach „Czy chciałbyś być na miejscu niepełnosprawnych?”.

W kampanię w 2006 roku zaangażował się także Dariusz Michalczewski, który słusznie zauważył: „Dla pełnosprawnych kierowców przejście kilku dodatkowych metrów nie jest problemem, dla niepełnosprawnych brak miejsca do parkowania stanowi ogromne życiowe utrudnienie”.

Właśnie taką empatią wykazywać się powinien każdy kierowca, który szuka miejsca na zatłoczonym parkingu. O tego typu odruchy i taki sposób myślenia ma zabiegać organizowana co rok kampania Stowarzyszenia Przyjaciół Integracji, bo w zapewnienia osób karanych za zajmowanie miejsc dla ON, że „nie było widać oznaczeń” trudno już wierzyć. Tak naprawdę informowanie, nagłaśnianie problemu i stosowanie konsekwentnie kar za nieprzestrzeganie przepisów to jedyne środki perswazji i nacisku… Środki, które mogą krnąbrnych kierowców parkujących „gdzie popadnie” słono kosztować.

Zgodnie z nowymi przepisami, które obowiązywać zaczną od 4 września 2010 roku, mandaty za parkowanie na kopertach będą wynosić aż 500 zł i dotyczyć będą także postojów w obrębie tzw. dróg wewnętrznych. Tak więc policja i straż miejska będą miały prawo wystawić mandat za naruszenie kodeksu drogowego także w tych rejonach. Kończy się zatem bezprawie pod blokami czy hipermarketami, gdzie kierowcy notorycznie parkują w sposób niedozwolony czy zajmują miejsce dla niepełnosprawnych.

Jednak poza edukacją i karami, być może warto po prostu zrozumieć i przemierzyć teren parkingu jeszcze raz, tylko po to by czuć się fair w stosunku do tych, którzy z pewnością potrzebują bardziej tego miejsca.

J.T.