Początki działalności asystentów osobistych datuje się na koniec lat sześćdziesiątych i początek siedemdziesiątych. Idea ta zrodziła się w Stanach Zjednoczonych, a następnie została przeniesiona do wielu krajów Unii Europejskiej. Ogół działań zmierzających do aktywizacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych nosi nazwę „Independent Living" (niezależne życie).

W Polsce działania mające przyczynić się do podwyższenia jakości życia osób niepełnosprawnych zrodziły się w latach 90-tych, zaś w 2001 roku, Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej, wprowadzono zawód asystenta osobistego oznaczonego symbolem 346.

Praca AOON ma na celu podniesienie jakości życia osoby niepełnosprawnej, która z uwagi na swe ograniczenia pewnych czynności nie jest w stanie wykonać samodzielnie. Działania te obejmują głownie dom ON, a także najbliższe jej otoczenie.

Zakres usług AOON to pomoc przede wszystkim w:

• wykonywaniu czynności dnia codziennego (ubieranie, pomoc w spożywaniu posiłków itd.),
• robieniu zakupów, wyjściu do kina, urzędu, kawiarni,
• dojeździe do pracy bądź szkoły,
• podróżowaniu środkami komunikacji,
• uczestniczeniu w zajęciach rehabilitacyjnych lub rekreacyjnych.

Wynika z tego, że asystencja osobista ma na celu optymalizację realizowanych przez osobę niepełnosprawną celów zmierzających do pełnej rehabilitacji tak zawodowej, jak i społecznej.

Z uwagi na specyficzny rodzaj zawodu jakim jest AOON osoba ubiegająca się o zatrudnienie w tym charakterze winna posiadać pewne predyspozycje zarówno fizyczne, jak i psychiczne.

Do najważniejszej cechy fizycznej należy zaliczyć sprawność fizyczną, gdyż to ona gwarantuje i przede wszystkim umożliwia właściwą opiekę nad osobą niepełnosprawną.

Wśród cech osobowościowych za szczególnie istotne należy uznać:

• empatię, czyli umiejętność „wczucia się" w sytuację drugiej osoby, dostrzeganie jej emocji i stanu psychofizycznego,
• łatwość w nawiązywaniu kontaktów z ludźmi, czyli naturalność, otwartość i „ludzkie" podejście do problemów innych osób,
• zrównoważenie emocjonalne, czyli panowanie na własnymi emocjami, spokój i umiejętność znoszenia krytyki wobec własnej osoby.

AOON powinien być również dyspozycyjny i niezawodny, mając świadomość, że często to właśnie od niego zależeć będzie rozkład dnia ON. Nie należy zapominać również o dyskrecji, czyli o zachowaniu w tajemnicy wszelkich spraw osobistych i czynności intymnych dotyczących osoby niepełnosprawnej.

Usługi asystentów osobistych mają za zadanie przede wszystkim zapobiegać wykluczeniu społecznemu i ekonomicznemu tak osób niepełnosprawnych, jak i ich rodzin. Wpływają na poprawę jakości życia ON, które dzięki takiej możliwości są w stanie pełniej realizować swe zamierzenia społeczne i zawodowe.

Źródło: materiały do nauki e-learningowej „Asystent osobisty osoby niepełnosprawnej", oraz artykuł p. Haliny Turowskiej „Asystent osoby niepełnosprawnej - nowy zawód w pomocy społecznej".